ავტორი: ირაკლი მანაგაძე

ამ საქმეებში გადამხდელი დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული არ იყო. შემოწმებამ სალაროს, ტერმინალის, ბანკისა და სხვა მონაცემებით დაადგინა, რომ 100 000 ლარის ზღვარი გადაჭარბდა. ოთხ საქმეში გადამხდელი პასუხობდა, რომ ბრუნვაში ჩათვლილი თანხის ნაწილი პირადი იყო, ოჯახის წევრისა, სხვა მეწარმის ვაჭრობისა ან დღგ-ისგან გათავისუფლებული მიწოდებიდან მოვიდა.

ოთხივეში ბრუნვა ამ გადაწყვეტილებებით არ შემცირდა: სამში ჩაიწერა, რომ დოკუმენტი ან მტკიცებულება არ იყო წარდგენილი, მეოთხეში — რომ არგუმენტი ვერ დადასტურდა; ერთ მათგანში საბჭომ საქმე დოკუმენტების წარსადგენად დააბრუნა. ქვემოთ შვიდ გადაწყვეტილებას ვაჯამებთ. ოთხი შემოსავლების სამსახურის ბრძანებაა — პირველი ეტაპი, რომელიც ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ საბჭოში ან სასამართლოში საჩივრდება (მათი შემდგომი ეტაპი infohub-ზე ჯერ არ ჩანს); სამი ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს გადაწყვეტილებაა.

რას ამბობს ნორმა

საგადასახადო კოდექსის 165-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით დასაბეგრი პირი ვალდებულია, რეგისტრაციისთვის საგადასახადო ორგანოს მიმართოს „ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის ოპერაციების ჯამური თანხის 100 000 ლარისთვის გადაჭარბების დღიდან, არაუგვიანეს 2 სამუშაო დღეში“. ზღვარი კალენდარულ წელს არ უკავშირდება: ჯამი ნებისმიერ უწყვეტ 12 თვეზე ითვლება და წლის დასაწყისში თავიდან არ იწყება.