ავტორი: ირაკლი მანაგაძე

კომპანია უცხოური მომწოდებლისგან ყიდულობს პროგრამის გამოყენების უფლებას, იხდის წლიურ ლიცენზიას, განახლებებსა და ტექნიკურ მხარდაჭერას. ბუღალტერი ამას მომსახურების ხარჯად აღრიცხავს და წყაროსთან არაფერს აკავებს — მომწოდებელი ხომ საქართველოში არ არის. რამდენიმე წლის შემდეგ კამერალური შემოწმება ამ გადარიცხვებს როიალტად აფასებს და სრულ პერიოდზე 5%-ს, ჯარიმასა და საურავს არიცხავს.

ეს სცენარი გამოქვეყნებულ დავებში 2018 წლიდან დღემდე მეორდება და შედეგიც თითქმის ყოველთვის ერთნაირია. ქვემოთ აღწერილია, რას ამბობს კოდექსი, რომელი არგუმენტი არ მუშაობს დავაში და რა შეიძლება რეალურად შემოწმდეს.

რას ამბობს კოდექსი

საგადასახადო კოდექსის მე-8 მუხლის 21-ე ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით როიალტია საავტორო უფლების, პროგრამული უზრუნველყოფის, პატენტის, სავაჭრო ნიშნის ან სხვა ინტელექტუალური საკუთრების გამოყენებისათვის ან გამოყენების უფლების სხვა პირისთვის გადაცემისათვის მიღებული შემოსავალი. იმავე ნაწილის „ზ“ ქვეპუნქტი როიალტად მოიხსენიებს ამ უფლებებთან დაკავშირებით ტექნიკური დახმარების გაწევისათვის მიღებულ შემოსავალსაც.