ელიტ აუდიტი
მთავარი › ნორმატიული ბაზა

საჯარო გადაწყვეტილება №107/2020 — საიჯარო აქტივის გამოყენების უფლების ქონების გადასახადით დაბეგვრა

განმარტავს, რომ ფასს 16-ის მიხედვით მოიჯარის ფინანსური ანგარიშგების ძირითადი საშუალებების მუხლში ასახული 'აქტივის გამოყენების უფლება' (right-of-use asset) არ არის…

დოკუმენტის სახე: საჯარო გადაწყვეტილება
სტატუსი: გადასამოწმებელი
მოქმედების რეჟიმი: მოქმედი რეჟიმი · პერიოდის დასაწყისი გაცემის თარიღით — კითხვაში ცალკე პერიოდი არ ფიქსირდება
მუხლები: მუხ. 46-1 · მუხ. 201, ნაწ.1 · მუხ. 8, ნაწ.2 · მუხ. 8, ნაწ.31
ქონების გადასახადიIFRS 16 გამოყენების უფლებაქონების გადასახადის ობიექტიმატერიალური vs არამატერიალური აქტივი

სამართლებრივი პერიოდი: მოქმედი რეჟიმი · პერიოდის დასაწყისი გაცემის თარიღით — კითხვაში ცალკე პერიოდი არ ფიქსირდება

მოკლე პასუხი

ფასს 16-ის 'გამოყენების უფლება' მხოლოდ ბუღალტრული პრეზენტაციაა — საგადასახადო მნიშვნელობით მატერიალურ აქტივს არ წარმოადგენს, ქონების გადასახადი მოიჯარეს არ ეხება.

რატომ არის მნიშვნელოვანი

ძალიან ფართო პრაქტიკული მნიშვნელობის საკითხია — ნებისმიერი კომპანია, რომელიც იჯარით სარგებლობს (ოფისი, საწყობი, ტექნიკა) და ფასს 16-ს იყენებს, ავტომატურად აისახება მისი ბალანსზე 'ROU-აქტივად' ძირითადი საშუალებების ჯგუფში — ამ გადაწყვეტილების გარეშე რისკია ეს ავტომატურად ქონების გადასახადის ობიექტად იქნას მიჩნეული.

როდის გამოვიყენოთ

ნებისმიერი კლიენტის ქონების გადასახადის დეკლარირებისას, თუ მას აქვს ფასს 16-ით აღრიცხული საიჯარო აქტივები (ოფისი, საწყობი, ავტოპარკი და მისთ.) — მნიშვნელოვანია, რომ ბუღალტერმა ბალანსზე არსებული 'ROU' ხაზი არ ჩართოს ქონების გადასახადის ბაზაში.

ფაქტობრივი გარემოებები

ფასს 16-ის მიხედვით მოიჯარემ შეიძლება აქტივის გამოყენების უფლება აჩვენოს ან ცალკე, ან იმ მუხლში, სადაც საკუთრებაში ყოფნის შემთხვევაში აისახებოდა თავად აქტივი. ეს წმინდა საბუღალტრო წარდგენის საკითხია და არ ცვლის იურიდიულ საკუთრებას — რომელიც კვლავ მეიჯარესთან რჩება.

დასმული კითხვები

  1. წარმოადგენს თუ არა ფინანსური ანგარიშგების ძირითადი საშუალებების მუხლში ასახული საიჯარო აქტივის გამოყენების უფლება ქონების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტს

საგადასახადო საკითხები

მსჯელობა

სსკ 8-31 ძირითად საშუალებას განმარტავს, როგორც მატერიალურ აქტივს, ხოლო 8-2 არამატერიალურ აქტივს ცალკე განსაზღვრავს (მათ შორის 'იჯარის უფლებას'). ფასს 16-ის მოთხოვნა კონკრეტულ ბალანსის ხაზში წარდგენაზე მხოლოდ ანგარიშგების ფორმას ეხება და არ ცვლის აქტივის სამართლებრივ ბუნებას — საკუთრება მოიჯარეს არ გადასდის.

გადაწყვეტილება / პოზიცია

ბუღალტრული კლასიფიკაცია (ROU ძირითად საშუალებებში) არ არის საკმარისი საფუძველი ქონების გადასახადის ობიექტად მიჩნევისთვის.

პრაქტიკული წესი

ქონების გადასახადის დეკლარაციის მომზადებისას ბალანსის 'ძირითადი საშუალებების' ჯგუფიდან ცალკე გამოყავი ფასს 16-ის 'გამოყენების უფლების' ხაზი — ის ბაზაში არ შედის.

გამოყენებული მუხლები

მუხ. 46-1, მუხ. 201, ნაწ.1, მუხ. 8, ნაწ.2, მუხ. 8, ნაწ.31

შენიშვნა სტატუსზე

ოფიციალური საჯარო დოკუმენტი (№107, 2020 წლის 5 მაისი) — კონფიდენციალური არაფერი აქვს. 2020 წლის დოკუმენტია — მუხ. 201-ის მოქმედი ნუმერაცია/რედაქცია ცოცხლად გადასამოწმებელია გამოქვეყნებამდე, თუმცა არსებითი პრინციპი (ROU-აქტივი ≠ საკუთარი მატერიალური ძირითადი საშუალება) ფასს 16-დან პირდაპირ გამომდინარეობს და არ არის დამოკიდებული კონკრეტულ მუხლის ნომერზე.

რისკები

სქემა

გარიგების ნაკადი: მოიჯარე იღებს აქტივს იჯარით → ასახავს ფასს 16-ით 'გამოყენების უფლებას' ბალანსზე

საგადასახადო ლოგიკა: დგინდება, არის თუ არა ეს მატერიალური აქტივი საგადასახადო მიზნებისთვის — არა → შესაბამისად ქონების გადასახადის ობიექტი არ წარმოიშობა


ანონიმიზებული სასწავლო მასალა. სახელები/საიდენტიფიკაციო მონაცემები პირობითია. Elite Audit — Tax Knowledge Base.

გჭირდებათ ამ ნორმის გამოყენება კონკრეტულ ოპერაციაზე? ელიტ აუდიტი საგადასახადო, საბუღალტრო და აუდიტორულ მომსახურებას უწევს კომპანიებს. 📞 598 21 27 01